New Life ^^

posted on 30 Jun 2011 01:27 by arialnya
วันนี้เป็นวันแรกของการเริ่มงานที่ดีที่สุดหลังพ้นโปรฯ
 
แม้ว่าเครื่องจะดีเลย์ เปลี่ยนหลุมจอดเป็นว่าเล่น
 
ข่าวความเคลื่อนไหวอะไรแม่มไม่มีบอกมาเลยจนเครื่องอีกไม่กี่นาทีจะลงแล้ว
 
แล้วดันลงแทบจะพร้อมกันอีกนะไอเสปรตเอ้ยยยยยย ปั่นกันมึนตึบ ทำคนเดียวสองตัวด้วย
 
จดเวลากิจกรรมต่างๆเป็นระวิง วิ่งไปปล่อยเครื่องสองรอบติดเพราะเช็คอินปิดไม่พร้อมกัน
 
ระบบเน่าอีกตะหาก ดีที่มีกราวด์ที่เป็นเพื่อนกันช่วยขานเวลาแบบที่จดง่ายขึ้น
 
 
...ตอนนี้ก็ยังติดใจสงสัยอยู่นะว่าเราลืมอะไรหรือเปล่า... เหมือนลืมบันทึกอะไรซักอย่าง...
...รีบแล้วกลัววืดจริงๆพับผ่าสิ... พรุ่งนี้คงต้องกลับไปทวนดูหน่อยล่ะ
 
 
แต่ว่านะ... เรื่องดีๆก็เกิดขึ้นวันนี้เยอะเหมือนกัน
 
ได้ข้าวผัดกุ้งที่ชอบเป็นอาหารเช้า ตามด้วยชาเย็น..... อืม.....สุนทรีย์แห่งรสชาติ
 
ได้เจอครูด้วย เขาเป็นคนที่ทำให้เราเป็นเราทุกวันนี้เลยทีเดียวล่ะ
 
และแถมด้วยว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่ ประจำที่ภูเก็ตนานถึงหนึ่งปี!!!
 
ใช่ อ่านไม่ผิดหรอก หนึ่งปีจริงๆครับ ดีใจจนไม่รู้จะว่าไงเลย
 
 
 
เขาสอนผมจากเด็กงี่เง่าตัวนึง ทำไรไม่ได้เรื่องเล๊ย ภาษาต่างดาวอีกตะหาก
 
อดทนสอนอย่างยิ่ง ให้ความรู้ตั้งแต่จิปาถะ จนไปถึงเรื่องงานที่สำคัญๆ
 
แถมปรับนิสัยห่วยๆของผมออกไปด้วย
 
ตอนแรกมันเกิดจากครูของผมอีกคนซึ่งเป็นหัวหน้าจัดให้ผมฝึกงานกับเขาก็จริง
 
แต่เขาสอนผมอย่างจริงจัง ไม่ได้เป็นแค่งานที่เสร็จไปตามหัวหน้าสั่ง 
 
ทุ่มเทและปวดหัวไปกับไอเด็กเสปรตที่เขาค่อยๆสอน ค่อยๆลากคอขึ้นมาจากบ่อโคลน
 
เพราะผมเป็นคนเรียนไม่เก่ง จำยาก แต่สมองนี่ดันจำเรื่องแปลกๆง่ายซะงั้น
 
ไม่มีเขาก็ไม่มีผมในวันนี้ล่ะ //กราบครู
 
 
 
ตั้งใจไว้ว่าถ้ามีเวลาว่าง หลังจากนี้ก็จะมาเขียนเรื่องที่ทำไปในแต่ละวันในนี้
 
ถ้าเป็นไปได้ก็จะลองเขียนภาษาอื่นด้วย สมองจะได้ไม่ลืมมันเสียหมด
 
วันนี้คงได้แค่ภาษาไทย เพราะยังไม่ได้ขุดดิคภาษาอื่นมาจากกทม.เลย
 
ว่าจะไปขนตอนเลือกตั้งน่ะ
 
 
 
เรื่องเจ้านกสามตัวนั่น ตอนนี้แข็งแรงดี กัดเจ็บ กวงติง
 
ปล่อยมาบินเล่นก็ไม่ยอมเข้ากรงจนกว่ามันจะเบื่อก็เดินเข้าไปเอง(เปิดทิ้งไว้ให้)
 
แล้วก็มีตัวใหม่มาอยู่กรงข้างๆชื่อเดี่ยว แม่มันเตะออกมาตอนโตแล้วแต่ยังบินไม่ได้
 
และดูเหมือนว่าแม่มันจะเรียนรู้ ว่าถ้าเตะลูกมันออกมาตอนอายุที่พอตั้งคอได้
 
จะมีมนุษย์มาเก็บไปเลี้ยงแทน สภาพดูไม่รอดตอนตกลงมา
 
แต่ก็มีชีวิตอยู่มาได้จนเห็นหน้ากันอีกรอบ(กรงอยู่ใกล้กันเลยเห็นตลอดมั้ง)
 
ทีนี้เจ๊แกรเลยแจกมาให้ช่วยอีกสอง ป้อนข้าว เปลี่ยนที่รองอึนก อาบน้ำกันสนุกสนาน
 
ใช่ นกของเนียๆจับอาบน้ำนะ ลงแชมพูเด็ก อาบฟักบัวแบบเปิดเบาๆ
 
จากนั้นก็เอาไดร์เป่าผมมาเป่าให้แห้ง
 
เนียรู้ว่ามันไม่ชอบเท่าไหร่ แต่ถ้ามันจะขึ้นมาเกาะหัว(แบบเดียวกับฮิเบิร์ดเลยล่ะ) เกาะไหล่
 
ก็ต้องทำให้มันสะอาดซักหน่อยล่ะ กลิ่นมันโชยเข้าจมูกแล้วไม่ไหว
 
เฮ้อ คิดถึงจัง
 
 
 
อ๊ะ..... อืม... ตีสองแล้วรึ
 
ไปนอนดีกว่า
 
บายจ่ะ 

Comment

Comment:

Tweet